Zes

Hoe hard ik ook werkte.

Elke keer kreeg ik weer een zes.

Waarom?

Keurig netjes voerde ik de opdracht uit.

Ik las de ingewikkelde Engelse tekst 2 of 3 keer door.

Ik zocht de puissant-moeilijke woorden op.

… zocht plaatjes op de computer van dat soort woorden …

… maakte een samenvatting …

… bleef op de klok kijken …

… “Hoeveel tijd had ik nog?” …

… beantwoordde de vragen …

Weer een Zes.

“Jullie hebben last van een zesjescultuur”

zei de professor Onderwijskunde.

Daar had ik helemaal geen last van,

anders was ik nooit aan deze studie begonnen!

Ik snapte nog iets anders niet.

Hoe kon zij elke week 40 studenten nakijken,

die allemaal ongeveer 5 bladzijden inleverden?

En wij waren echt haar enige klas niet …

… en  zij moest immers ook nog onderzoeken …

… en voldoende publiceren …

… studenten begeleiden …

Ik was inderdaad een zes.

Tot ik een keer een klus moest doen voor haar secretaresse:

De secretaresse van de professor.

Daar zit het woord “secret” in.

En daar was een reden voor.

… 

Deze secretaresse keek ons werk na.

Ze nam een document van een student.

Ze liet de computer het document controleren op bepaalde woorden.

sleutelwoorden

keywords

Ze telde het aantal sleutelwoorden.

En zette er daarna een cijfer bij.

En die keywords, waren allemaal in het Engels.

Niks niet Nederlands.

Niks niet laten merken dat je het snapt.

Het volgende document dat ik inleverde

stond bol van de Engelse sleutelwoorden.

… 

Een Acht:

Precies wat ik dacht.

Helaas was dat de laatste keer dat we iets moesten inleveren.

Op mijn eindlijst stond toch een 6.

Maar dat was niet mijn cijfer,

het was het cijfer van de professor.

 

 

 

 

 

Share